Marina Conde Conde, Esposa de Vicente García, Fallecio el  día 15 de Mayo.

Descanse en Paz y el Pésame a toda la familia desde www.abavides.es.

                                                                                                   

 

  

                                   


                           

                                                        
      

                                                                                                                             O Testamento 2012

 

  

 


              Enlaces de interés

Casa Pelé

Un Sentimiento

                          Lobaces

 Raul e Caixeiro pasaran a historia como politicos de alcantarilla, unhos autenticos incompetentes, bufons do PP e acomplexados que solo utilizan a mentira como argumento a sua incompetencia. Solo falan donde non deben falar. Algun día reuniran a xente do pobo para dar a coñecer a sua laboura para Lobaces e pardieiros? Ou solo haberá no seu haber colocar a quen toda a xente sabe?
 Co tempo demostraron o que son. Agora soio poden falar diante dos do PP. Para este viaxe non facian falla estas alforxas. Pobre concello en maus de quen caiu.
 A los que se llenan la boca de hablar de los caciques, yo les hago una pregunta y espero que me respondan, están asi porque uds. no pudieron meter la mano en el bote. O realmente ustedes son ejemplo de humildad y honestidad. Para criticar hay que tener los cojones bien puestos. Es fácil criticar anónimamente. Si estuvieran en lugar de Raúl y del Caixeiro harian lo mismo o peor. Vuelvo a reiterar si tienen cojones hay que darse a conocer y no en el anonimato.
 Vaya por delante que yo no pierdo el tiempo, pero alucino como reconoces con toda claridad que las dos personas de las que se habla (a partir de ahora para mi son personajillos) actúan de forma irregular y tu apoyas con toda claridad su forma de actuar.
¿Crees acaso que somos todos iguales?, ¿crees que no hay gente honrada en política?, para que quieres que la gente salga del anonimato y tenga coj... cuando reconoces y apoyas estas formas. Más claro agua.... Yo, por mi parte seré al menos tan valiente como tu. Soy Jhonatan.
 Apoyando a esa gente que entra en política para meter la mano en el bote y que piensa que los que censuramos esa forma de actuar meteríamos la mano aun más, debería ser más concreto y no hablar en general, ya que en nuestro ayuntamiento los que tenemos cierta edad conocimos de todo, y hubo de todo. A mucha gente no nos vale decir que todos son iguales cuando estamos en el poder y cuando estamos en la oposición somos honrados y los otros ladrones. Yo solo digo que hay gente en nuestro ayuntamiento que desde hace años es incapaz de demostrar las críticas que hace y ahora es incapaz de demostrar que es honrada. ¿Verdad que si Raul y Caixeiro?

Parece ser que as poucas e escasas axudas o colectivo mais necesitado do noso pobo por parte da alcaldia foronse o garete. Agora chegamos a situación de que os nosos maiores pagan e non lle dan o servicio. Solo faltaba eso. Fai anos a xente recibia este pequeno servicio totalmente gratuito; ata fai un mes pagaba un euro diario, e na actualidade pagan e non teñen o servicio.
Cousa parecida pasa ca comida a domicilio. Agora hai que pagar a totalidade. Pero hai concellos do noso entorno que "SI" manteñen as axudas. Que esto é certo non hai mais que velo. Eu sigo preguntandome donde está o concellal Raul que tanto se lle enchia a boca, con estas cousas e outras fai unhos anos. Cantas tonterías decía e dí, i é incapaz de asumilas e deixar a vida politica por usar de forma rastrera as ilusions da xente mais necesitada. !Ai Raul,ser un inutil e unha desgracia, pero ademais a vez ser prisioneiro do que un solta por esa boca, sabes que a xente cho recordara sempre, e non loitar polos mais necesitados e de xente miserable, y eso que o tes na familia. Mira para o teu abuelo.
Despois de moitos dias de temporal e choivas, o tempo permitenos dar un paseo polos arredores de lobaces e vexo con preocupacion as anegacions todo o largo da autovia. Todo esto xa é vello, e eu preguntome donde estan e que fan os dous concelleiros do pobo a parte de levantamento de vidro e xogos de mesa nos bares de Trasmiras. Como se decia antiguamente están postos polo ayuntamiento.
Uno de los concejales de los que habla no le llega con meter a su familia en el obradoiro, sino que apunta más alto. Por lo visto aspira a ocupar plaza en el ayuntamiento y echar fuera al que está en el lugar del jubilado Arturo. Cuanto más tiempo pasa la corrupción va en aumento. Esto que digo puede ser una opinión más, sin las suficientes garantías de que sea cierto, aunque quien lo dijo fue uno de su mismo partido y en el mismo bar donde ambos rajan de todo el mundo, que no se atreven a decirlo a la cara. Oyendo a este señor (ahora enemigo del dicho concejal) todo puede ser posible.
Leo con incredulidad la nota de "QUITATE TU PARA PONERME YO" y si tiene algo de cierto espero que ese concejal que todos conocemos mida sus pasos porque la familia de la otra persona que ocupa el puesto mencionado, no tolera, ni permite trato discriminatorio hacia algún familiar...
Suena a Eurovisión, pero no. Debe ser lo que están pensando nuestros entregados y desinteresados exconcejales Raul y Caixeiro, al no volver a presentarse. Estos personajes, que se definían como entregados al servicio de Trasmiras, hicieron todo lo contrario: servirse de Trasmiras, y seguro que aquí no acaba la cosa. Habrá más. ¿Alguien apuesta algo?.
 


 

                  

            

                   As trifulcas do Concello

              ( 500.000 Euros de Deuda)   

  
  

Pero qué pasa?, en este pueblo os escogen a dedo?.
Todos critican a todos, todos hablan de todos.
Una terrorista, un ladrón...
Dais pena. Todos dais pena. Vergüenza me daría decir que soy de Trasmiras.
 Acaso el pueblo es tuyo, pues igual tengo yo más ahí que tú, listo de los c...., tú con la mierda de tu política si que aborreces y si el ayuntamiento debe, según tú, 500.000 euros seguro que tú también eres participe de esa deuda, igual que todos, o ¿acaso eres un santo?, tu eres un
temoeiro de pacotilla, pero veo que estás bien enterado de la deuda que tiene el ayuntamiento. Porque te jode que esté Emilio de alcalde, si que vivo en Madrid y pago mis impuestos ahí en Trasmiras, cosa que a lo mejor tú no, y con respecto a lo que me dices de comparar un terneiro con un niño, haber si sabes entender la expresión, listo del pueblo, que debes ser el más listo de la clase, no sabes quien soy, tampoco te hace falta saberlo. Ah, eso si, la próxima vez que escribas lávate los dedos con lejía, por no decirte la lengua, y si los padres adoptaron esos niños, han pagado por una criatura que sabían cierto que tenían una madre, sería muy distinto si fueran huérfanos, y te recomiendo que para las próximas elecciones te presentes como alcalde, que tu arreglarías pronto el ayuntamiento de Trasmiras, se ve que tienes buena escuela.

 O pasado dia 29, dia da folga xeral, chamoume moito a atencion ver que o alcalde estaba no concello e pasou ali parte da mañan, acostumados moitos a non verlle o pelo a diario para solicitar audiencia como si fora o papa. Hoxe mesmo leo a folla dos barrios e enterome pola oposicion que ise dia levou a cabo un pleno ilegal para tratar a viabilidade do concello. Eu teño denunciado mais dunha vez nesta paxina as tretas de este señor, como as gasta e como toma por tontos a todos, como si foramos nenos.Teñenme contestado con descalificacions, insultos, mentiras ou tirando a merda a xente fallecida como Jaime ou Adolfo como ese señor de madrid, cando comento cousas manifestas e mais claras que a auga. Chamalle a zapatero h. de p. pola a herencia recibida, pero deixa libre de culpa a Raxoi cando minte a diario, o esta facendo peor (que xa e decir). Ambos teñen culpa por non resolver a crisis, pero a cada un cando lle toca, eso seria o xusto. Volvendo o principio creo que cando se dice unha verdade non se pode contestar con insultos solo por que non lle gusta. Pero na rua a maioria gardan as formas e estas cousas non se dicen a cara. Sera que o anonimato faiños valentes e o a cara somos cobardes?Dicen que o alcalde e bo rapaz?, cales son os valores que miden a bondaz da xente? Acaso mentir os veciños, quitarlle dereitos e untar a outros e o correcto? E o unico que lle queda decir que e bo rapaz, porque de ser bo alcalde naide o defende publicamente, solo nos corrillos dos amigos con intereses comuns. Non se enganen parece bo rapaz pero valores que o demostren nin o primeiro, sinon que alguen os cite.
 Non entendo como te atreves a escribir, mezclas todo, diceche o temoeiro que non interpretes o seu escrito en clave politica, por que el non fala de politica e tu, dalle que dalle co alcalde. En canto as adopcios cagala cada vez que falas, descubriches o mundo, dicindo que os rapaces todos teñen mai, eso e certo,e tamen pai. Sendo eso verdade, estaras de acordo que hay miles de adopcios e non todas fora de ley. Eu que ti, teria moito cuidado de falar do que non sei. Que si pagas os impostos en Trasmiras, faltaria mais se tes tantas propiedades, pagaras mais, pero os demais tamen pagamos.
Non estou de acordo co Temoeiro cas deudas do Concello, eu creo que son moito mais. De que non fala de politica e mentira, ven ten criticado o alcalde.
 Bueno visto que esta página pertenece a temoeiro y algunos más, no voy a escribir más en ella, tengo más cosas que hacer y no perder el tiempo con cuatro ignorantes, con lo que dices repecto a las adopciones no lo has entendido bien, pero dejalo asía.
Lo que no estoy de acuerdo es que critique al cura, al alcalde y algunas veces a persona que de momento son inocentes, mientras no se demuestre lo contrario, y te recuerdo que no tengo propiedades pero si una casita y pago mis impuestos como cualquier vecino, pero me he dado de cuenta que este pueblo esta formado por una cuadrilla de envidiosos que lo queréis arreglar todo y por lo tanto os dejo la página toda para vosotros, que visto la unión que tenéis, no vais a ninguna parte, y por último os dejo muy claro una cosita: "que si la envidia fuese tiña, Trasmiras estaría llena de tiñosos". Que os vaya bien a todos, que ya veo que os va pero al revés.
 Esto es el despelote, soy vecino de Trasmiras, pero me parece que vivo en otro lugar. No tengo la sensación de sentir envidia a nadie, ni tampoco que nadie me tenga envidia a mi. Que se critica al alcalde?, bueno, sería el colmo, si no estás de acuerdo con lo que hace o deja de hacer, para eso cobra. En mi trabajo, si no lo hago bien, no me critican, me ponen de patitas en la calle. Cuando digo alcalde, me refiero al que está, al que estuvo y al que venga...
Yo creo que el tema está en ser respetuoso, cada uno puede hacer, decir, lo que le venga en gana, siempre respetando. Si todos fuéramos iguales, esto sería un aburrimiento.
A miña abuela sempre me decia: meniño conformate co que tes, o que teña moito, que se levante de noite e que o coma.
Realmente lo que molesta en este foro, es la falta de argumentos, cuando a alguien se le reprocha ciertos comentarios, se termina personalizando. Aquí, nadie es más que nadie, sobretodo, por que lo hacemos de forma anónima.
Espero que todo el mundo se anime y comente lo que quiera.
Un saludo.
 Estou de acordo con esa veciña que vive en Trasmiras. E tamen de acordo co que vive en Madrid. O principio eu tamen leia eescribia neste apartado, pero fai tempo que deixei de facelo por que solamente e consuelo de algun que esta moi jodido por non ser traballador do concello. A min gostaria ver unha critica construtiva e non sempre faltandoo respecto e non aportando nada de nada.
Un saudo para todos. Eu non vivo en Trasmiras todo ano. Pena me da pero os que si o facedes alegraivos delo e vivi en armonia que pronto se fai noite e logo estiramos a pata e ala vai.
 Ter un cura mentiran, que faga falso testimonio diante do altar e culpe a sobriña das lolas de quedarse ca cruz enon sei que mais e sexa falso como se demostrou hoxe na misa, e dunha vergonza increibleQue este señor non pida disculpas ainda mais. Fai 15 dias xa habia unha caza de bruxas contra esta muller, e os bocazas de certos veciños en evidencia. E que haya xente que defenden estos atropellos. Como podemos ser vos veciños entre noshabendo xente asi. Burros e apaleados. Moitos estamos fartos de que xente non afectadda por nada diga que temos que ser vos veciños.
 O meu apoyo e abrazo a todos os traballadores en paro que esta crises nos esta levando por diante nun dia tan especial como hoxe.
 Agora o que faltaba e criticar a don Manuel , o cura do pobo. vergoña de xente.



<

                     

          Alertan a Defensa de que una base de aviones espía en Trasmiras (Orense) perjudicaría a seis especies amenazadas

   

                                                                        Abavides

Después de los fallecimientos simultáneos de Marina y Francisco, vecinos del pueblo y también de puertas vecinas, (¡quién iba a decirles que el destino los citaría un mismo día!), cabe reflexionar sobre el futuro de nuestro pueblo, uno de los más grandes del Concello de Trasmiras. Gente que se va, como Marina y Francisco, gente que se irá y gente que no viene, y la que viene no se queda en Abavides. Fijémonos en los barrios: ¿cuántas casas?, ¿cuánta gente queda?. Las casas siguen siendo las mismas o quizás más pero, ¿dónde está el gentío? La gente joven no se perpetúa en el pueblo. Muchos, por obligaciones personales o laborales, se desplazan a Xinzo o a Ourense fijando allí su residencia habitual y otros se ven empujados a emprender un nuevo futuro lejos de su tierra. Abavides, como otros tantos pueblos de los municipios del contorno, sufre una continua sangría de población y está, seguramente, condenado a morir en el olvido (un ejemplo lo tenemos en la aldea de Couso, rescatada de su desaparición únicamente a base de ingenio, inversiones dinerarias millonarias y mucha publicidad turística). Las consecuencias de esta despoblación también afectan a otras actividades lúdicas del pueblo. Cada vez resulta más difícil llevar a cabo actos multitudinarios (magostos, entroido,…), así como juntar el dinero para las fiestas patronales, ya que cada vez hay menos vecinos y los costos, si no suben, se mantienen.

Me vienen a la mente aquellos maravillosos años, cuando centenares de vacas desfilaban por las calles del pueblo, escoltadas por burras, ovejas, moscas, tábanos…Las “bosteiras”, con su olor característico, eran algo habitual a lo largo de los caminos. En verano, Abavides estaba lleno de vida, gente de vacaciones, desfile kilométrico de animales,…. todos con un mismo destino: “O Dornallo”.

Si; “ O Dornallo”, un gran humedal que con su propio ecosistema rebosaba de vida y alegría cuando rompía la primavera. Recuerdo aquel río que entraba en nuestra veiga por las “Amarguras” y también las ruinas de un viejo molino de agua que en su tiempo sirvió para moler los cereales que se recolectaban en los pueblos limítrofes. Un río flanqueado en ambas orillas por filas interminables de “amieiros” que desde su entrada, en territorio de Abavides y tras pasar por “O Carpazal”, “San Martiño”, “Fontelas”, “Campo de mouro”, desembocaba y desparramaba generosamente sus aguas en la entrada del “Dornallo”. Agua cristalina, cubierta en muchas partes por un manto verde que resultaban ser ricos y vitaminados berros.

 Éramos niños, llenos de vitalidad y energía. No nos importaba, en el mes de Marzo, ir al “Dornallo”, bañarnos en calzoncillos o incluso, las más de las veces, sin ellos –no por ser nosotros atrevidos precursores del nudismo sino porque esta prenda, al igual que casi todas las demás, era un bien escaso en nuestra ya de por sí exigua vestimenta–, y con el agua hasta la cintura navegar entre los juncos, sin miedo a las culebras verdes que proliferaban en esa zona y como no a las más que molestas “zemezugas” (sanguijuelas). En la época de cría de las numerosas y variadas especies de aves que en ese lugar habitaban, como niños que éramos, nos peleábamos por coger las crías o los huevos. No teníamos frío y al salir del agua siempre había algunas manchas negras que adornaban nuestro cuerpo. ¡No pasa nada: sólo eran “zemezugas”! Mechero en mano y listo: un pequeño chupón de los que en su día pudieran haberse dado dos enamorados.

Las ranas, las “rolas” y los “pombos” ponían música de fondo a aquel paraíso celestial llamado “O Dornallo” que los ya calvos o entrados en canas en su mayoría (ventajas de la edad), tuvimos la gran fortuna de contemplar y ahora recordar. Rememorando una imagen de la antigua “Enciclopedia de Grado Elemental”, compendio de enseñanza obligatoria de los años 60, en la que se ilustraba, en blanco y negro, el “Jardín de las Delicias o Paraíso”, puede pensarse que, al escenificarla, su autor se inspiró en el “Dornallo”, lugar idílico, espacio mágico en el que las ranas no croaban, sino que “cantaban”.“O Dornallo” era vida, el pueblo era vida: todo en el pueblo era una explosión de vida. Las matanzas, las “mallas”, las “banastrillas” con el pan centeno, las sardinas, el vino…. que paladeábamos en la era junto a la “ meda”, el característico olor a estiércol en primavera…. Vida….. Vida….Vida por los cuatro costados.

 En verano el número de jóvenes se multiplicaba. Tanto los jóvenes foráneos, visitantes asiduos y perennemente enraizados en el pueblo como los residentes en el mismo, los unos de vacaciones, los otros cumpliendo con sus labores agrarias y ganaderas sacando las vacas al monte, tenían su punto de encuentro en “O Dornallo”: la octava maravilla del mundo. Partidos de futbol, juegos diversos, tertulias….todo un pueblo en ebullición.

 “O Pozo”, constituía otro importante lugar de reunión para los jóvenes en las calurosas noches de verano. Vida sana, de alegrías y risas que sólo un pueblo, con su gente, sabe y puede hacer.

 En invierno éramos menos, pero la vida continuaba al son de las nevadas, más abundantes que ahora y de las matanzas cuya gran noche estelar era la de la “Lumbela”, sobre todo para disfrute y goce de los más pequeños. Para suplir la falta de luz de las “públicas”, que no alumbraban más allá de la base del pino al que estaban atornilladas, losfachucos de palla”, a modo de faroles, iluminaban en esas largas, oscuras y mágicas noches, los deteriorados caminos llenos de “bulleiro” que conducían irrevocablemente los pasos de los más lúdicos y sonámbulos hasta las tabernas que en su día se repartían por el pueblo y que guardan, celosamente, grandes secretos de muchos de los que allí se daban cita, contando con un testigo excepcional, Francisco “ O Patelo” que nos acaba de dejar, y que durante muchas décadas regentó una de estas (¡cuántas partidas de futbolín, cuántas “toreras”, cuantos recuerdos…. !). Claro que también había otros noctámbulos cuyo recorrido nocturno tenía un destino bien diferente, pero igualmente entrañable, íntimo y familiar: los “fiadeiros”. Pero esa es otra historia…..

Abavides:

¡Cómo hemos cambiado y que lejos quedan aquellos tiempos! ¡Quien te ha visto y quién te ve!

                                                        

                                  José Elías Paz ( con la colaboración de Manuel Morales)  Opina sobre este escrito


 




 

 
 

 






 

 


 

 

 

                                                  
 

 

 

 


 

 



               
                  
 

  


                                                                  
 
 
                    


           
    

                      


                   

                               

                           


   


  
 

                                       
                                                               




   


 
 
 
                                                           

    

 

 
 

 


      


     



 
            


                                                



         



                                                           

                                                          
               

  


             

                          
 

            

    


                     

            

   

       

 

   

            

 

 

                          

        

 

  

 


                          

       

       

                                                                         

                                                                                     

 

    

 

     

 
   

                 

                                                                                   



 

                                  

                                                       

  

        
 

                          

   



                                                                                 
                      

                                                              

    

                                                                  
 

            


        



                                                                                                            


http://www.crtvg.es/informativos/un-morto-nun-accidente-de-trafico-en-sandias-289205

      
Un amigo, un colega, un veciño, Nocelo, Abavides, Luis, Pumuky( eu para el). Aunque la infancia fue dispersa, nuestras vidas caminaron al mismo par, fines de semana en Nocelo, luego los Domingos de Frayman, tu decidiste venirte a Ermua, luego yo un poco más tarde, en fin... Te acuerdas de Pumuky, te acuerdas de tu vecino en Ermua.... si que te acuerdas...... y yo,  aunque siendo vecinos de vecinos y tus atareadas citas con en deporte  apenas podíamos coincidir, yo tambien me acuerdo de ti.....

 
http://www.urkobtt.com/


http://www.facebook.com/bttnocelo.nocelo#!/bttnocelo.nocelo?sk=wall